twitter Strona Główna Rejestracja Kontakt Założenia badania Aktualny stan wiedzy Plan badania Badania śródoperacyjne Wyniki Współpraca Pacjenci

Aktualny stan wiedzy

 Ossikuloplastyka
 transtympanalna


 Ocena trąbki
 słuchowej


 Przeztrąbkowa
 endoskopia
 ucha środkowego


 Endoskop w
 tympanoplastykach


 Operacje typu
 second look


 Piśmiennictwo

 

Przeztrąbkowa endoskopia ucha środkowego

Ze względu na możliwość kontaminacji ucha środkowego florą nosogardła, jak również z uwagi na ryzyko uszkodzenia mechanicznego śluzówki trąbki słuchowej znaczenie tej metody pozostaje eksperymentalne. Badanie przeprowadzone w 1999 roku przez Kluga (4) na 40 świeżych preparatach ukazało dalsze ograniczenia przeztrąbkowej endoskopii ucha, takie jak brak kontroli wzroku nad narzędziem przesuwanym w jamie bębenkowej, trudności w orientacji w związku ze zmianą punktu widzenia, słaba widoczność struktur anatomicznych, ryzyko uszkodzenia i przemieszczenia stawów i kosteczek lub termicznego podrażnienia błędnika, przetoki perylimfatycznej. Zarówno obrazowanie, jak i manipulacja w przeztrąbkowej endoskopii ucha środkowego wydają się trudne i niebezpieczne. Wykazano także, że stosunki anatomiczne uniemożliwiają uwidocznienie okienka okrągłego, a  hypotymopanum i płytka strzemiączka, były widoczne w około 20% preparatów przy użyciu giętkiej optyki 70 stopni ze sterowalną końcówką.

Rozwiązanie powyższych problemów dałoby otochirurgom wspaniałe narzędzie diagnostyczne, a być może także lecznicze, gdyby zastosować kanał roboczy analogicznie do fiberoskopii kanałów wyprowadzających ślinianek. Przeztrąbkowa endoskopia pozwala na eksplorację jamy bębenkowej jedyną fizjologiczną drogą, bez konieczności naruszania struktur anatomicznych i przerywania ciągłości tkanek ucha. W badaniu Kluga uzyskano uwidocznienie  elementów epitympanum, mezotympanum, aditus ad antrum, bocznej i sutkowej ściany jamy bębenkowej w co najmniej 67,6% preparatów. Dostępny ocenie drogą przeztrabkowej endoskopii jest najczęstszy obszar rozwoju i nawrotu perlaka - epitympanum, gdzie przestrzeń Proussaka została uwidoczniona w 48,5% preparatów. Najczęstsze miejsce wznowy perlaka - zatoka bębenkowa była widoczna w 70,3% uszu, a zachyłek nerwu twarzowego w 51,4%. Niewielka inwazyjność metody przeztrąbkowej endoskopii pozwala także na obserwację połączeń kosteczek słuchowych i mogłaby być stosowana śródoperacyjnie sama lub w połączeniu z pomiarami elektrofizjologicznymi do oceny efektywności rekonstrukcji łańcucha kosteczek. Według naszej wiedzy badania takie nie są jeszcze opublikowane.


Klinika Otolaryngologii
Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
ul. Banacha 1a; 02 - 097 Warszawa
kierownik: prof. dr hab. n. med. Kazimierz Niemczyk
tel. 22 599 25 21; fax. 22 599 25 23